• Δυσλεξία
  • Ανάγνωση
  • Ορθογραφία
  • Μαθηματικά
  • ΔΕΠ-Υ
  • Διαχειριστής
  • Επικοινωνία
  • Όροι Χρήσης Ιστοσελίδας
  • Αρχική
  • ΜΔ
  • Μνήμη
  • Αξιολόγηση
  • Μαθήματα
  • Άλλες Δυσκολίες
  • Άρθρα-Ιστοσελίδες
  • Λογισμικά-Παιχνίδια

 Η Ανάγνωση με … παράδειγμα

 (ιστορία των Gleitman & Rosin, 1977)

                 Τα χρόνια της μεγάλης μετανάστευσης από την Ελλάδα προς τις Η.Π.Α. ένας αναλφάβητος Έλληνας μετανάστης στην Αμερική κατόρθωνε να διαβάζει τις επιστολές που του έστελναν οι δικοί του από την Ελλάδα με τη βοήθεια κάποιου Αμερικανού φίλου του, ο οποίος όμως δε γνώριζε την ελληνική γλώσσα ούτε στη γραπτή αλλά ούτε και στην προφορική μορφή της. Εκείνο που γνώριζε ο Αμερικανός ήταν μόνο τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου και τους ήχους (τους φθόγγους) που αυτά αναπαριστάνουν.      Μεταφράζοντας λοιπόν τα γράμματα των λέξεων σε ήχους, ο Αμερικανός μετέφραζε φωνολογικά τις γραπτές λέξεις της επιστολής, χωρίς όμως να καταλαβαίνει τη σημασία τους ούτε και συνεπώς το περιεχόμενο της επιστολής. Ο Έλληνας, που καθόταν δίπλα του, ακούγοντας τη φωνολογική μετάφραση των γραπτών λέξεων (δηλαδή ακούγοντας τις λέξεις της επιστολής σαν να ήταν προφορικές), κατανοούσε το νόημα τους και συνεπώς το περιεχόμενο της επιστολής.

                 Για τη διεκπεραίωση της ανάγνωσης της συγκεκριμένης επιστολής  χρειάζονταν δύο άτομα. Το πρώτο (Αμερικανός) αποκωδικοποιούσε τη γραφημική παράσταση των έξεων, ενώ το δεύτερο (Έλληνας) κατανοούσε τη σημασία των λέξεων και το νόημα του κειμένου. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται δύο βασικές λειτουργίες για την ολοκληρωμένη διεκπεραίωση της ανάγνωσης, ανεξάρτητες μεν αλληλοσχετιζόμενες δε: η αποκωδικοποίηση και η κατανόηση.

 

 πηγή: Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ (Κ.Πόρποδας, 2002)